۱ اوت ۲۰۲۶- تحلیل داده‌های بیمۀ ملی کرۀ جنوبی نشان داد که شدت اولیه بیشتر و پیشرفت سریعِ دیابتِ تازه تشخیص ‌داده ‌شده(NOD)، با افزایش خطر سرطان پانکراس مرتبط است. این یافته‌ها نشان می‌دهد که دیابتِ ناگهانی، شدید یا با وخامت سریع، می‌تواند به عنوان یک علامت هشداردهنده اولیه عمل کند که مستلزم ارزیابی دقیق برای وجود بدخیمی پنهان پانکراس در بیماران واجد شرایط است.

نتایج این مطالعه در نشریۀ Gut منتشر شد. برای ارزیابی رابطۀ بین شدت درمان‌های اولیه و پیشرفت بیماری پس از تشخیص بر خطر انکولوژیک (سرطان)، این گروه مطالعاتی شامل ۴۰۲،۶۶۳نفر(با یا بدون NOD) در یک همگروه (کوهورت) ملی برگرفته از پایگاه داده خدمات بیمه سلامت ملی کره از سال ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ بود. شدت اولیۀ NOD بر اساس شدت نسخه در زمان شروع، به سه دسته تقسیم شد: بدون درمان ضددیابت، درمان با داروهای خوراکی ضددیابت و درمان با انسولین.

تحلیل دقیقی در مورد الگوی افزایش (تشدید) داروها در یک دوره حیاتی ۶ماهه پس از تشخیص دیابت انجام شد تا وضعیت «سریع» در مقایسه با وضعیت «پایدار» یا «کاهش» در رژیم دارویی ارزیابی شود. نسبت‌های خطرتعدیل‌شده برای ابتلا به سرطان پانکراس با استفاده از مدل‌های رگرسیون تناسبی کاکس چندمتغیره، با تعدیل برای سن، جنسیت و بیماری‌های هم‌زمان تا ۱۵سال، محاسبه شد.

یافته‌های کلیدی:

·  این پژوهش ۴۰۲،۶۶۳ بیمار را از نظر وضعیت دیابت در طول ۱۵سال از ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۹ مورد بررسی قرار داد.

·  تحلیل حاصل نشان داد که خطر سرطان پانکراس در میان سطوح مختلف درمانی در مقایسه با افرادی که دیابت ندارند، به طور فزاینده‌ای افزایش یافته است، بطوری که نسبت خطر تعدیل‌شده در گروه بدون درمان ضددیابت = ۳.۰۱، نسبت خطر تعدیل‌شده در گروه درمان شده با داروهای خوراکی کاهش‌دهنده قند خون=۴.۳۲ ، نسبت خطر تعدیل‌شده در گروه درمان شده با انسولین= ۵.۶۰ گزارش شد.

·  در هر سطح درمانی، افرادی که مجبور به تغییر نوع درمان در عرض شش ماه شدند، نسبت به افراد با وضعیت پایدار، خطر بالاتری برای ابتلا به سرطان پانکراس داشتند.

·  علاوه بر این، افرادی که قبلاً هیچ دارویی مصرف نمی‌کردند و شروع به مصرف درمان ضددیابت کردند، خطر به مراتب بالاتری نسبت به سالمندانی داشتند که درمان خود را بدون هیچ تغییری ادامه دادند.

·  از نظر بروز سرطان، چشمگیرترین اثر در میان افرادی مشاهده می‌شود که در عرض سه سال از لحظه تشخیص NOD، به سرطان مبتلا شده‌ بودند.

خلاصه

 شدت اولیۀ بیشترِدر دیابتِ تازه تشخیص ‌داده ‌شده و تسریعِ زودهنگام در وخامت آن، هر دو با خطرات بالاتر برای ایجاد سرطان پانکراس مرتبط بودند. گنجاندنِ پایشِ پویا (دینامیک) از افزایش در شدت درمان ضددیابت در پرونده‌های الکترونیک سلامت (EHRs)، می‌تواند به عنوان یک رویکرد مؤثر برای تشخیص تومورهای پانکراس در مراحل اولیه -زمانی که برداشتن تومور با جراحی هنوز امکان‌پذیر است- عمل کند. پزشکانی که دیابتِ تازه تشخیص ‌داده ‌شده را درمان می‌کنند، باید همیشه سطح بالایی از شک بالینی را داشته باشند و در صورت نیازِ فوری به تشدید درمان ضددیابت، تصویربرداری شکمی (مانند سونوگرافی یا سی‌تی اسکن) را برای بیمار درخواست دهند.

منبع:

https://medicaldialogues.in/diabetes-endocrinology/news/severe-rapidly-progressive-new-onset-diabetes-may-signal-pancreatic-cancer-suggests-study-176159